İçimde hasretin öylesine büyüdü ki yorgun yüreğim artık taşıyamaz oldu…İçimde fırtınalar kopar, yüreğim feryat ederken kimse duymadı sessiz çığlıklarımı..hiçkimse anlamadı hasretinin verdiği ızdırabı…meraklı sorular yarama tuz basarcasına yaktı içimi ve içi boş teselliler dindirmedi yürek yangınımı..
Kızmadım hiç kimseye bitanem..onlar bilemezler ki sensiz olmak ne demek…sensizliğin çaresizliğini bilemezler kii…kızmadım…ama kırıldım paramparça oldu yüreğim…
Yavrularını koklayan insanlar gördüm..gözlerindeki sevinci seyrettim…kıskandım…
Yeni doğmuş süt kokulu yavrular gördüm çaresiz ve annesine muhtaç..annesi kucağına alınca huzurlu ve güvenli..
Ben de o bebekler kadar çaresiz ve sana muhtacım bebeğim…Her gün varlığının hayaliyle yaşıyor her an sana kavuşacağım günün gelmesi için dua ediyorum… N’olur artık anneni bekletme..gel bebeğim..artık gel..sensiz bu dünyanın hiçbir anlamı yok..senin kokun dolduracak içimdeki boşluğu..senin minik ellerin silecek mutluluk gözyaşımı…senin gülüşün aydınlatacak karanlık dünyamı..ve sen geldiğinde işte o zaman ben tamam olucam
sana anlatacak hikayeler biriktiriyorum..sana söylicek niniler öğreniyorum...zorlularla dolu bu dünya denen yerde senin mutluluğunun hayalini kuruyorum bebeğim..Annen seni çok seviyor BİTANEM lütfen artık gel